İLHAN GÜR

İLHAN GÜR ‘Ü KAYBETTİK!

( 1931- 2014 )

İlhan Gür’ü kaybettik, 10.04.2014 Çarşamba akşamı hakkın rahmetine kavuşan İlhan Ağabey,  11.04.2014 Cuma  günü İstanbul- Ataköy’deki 5. Kısım Ömer DORUK Camiinde kılınan cenaze  namazından sonra  Mimar Sinan’daki aile kabristanına defnedildi.

Bilenler bilir, ilhan Gür geçen yüz yılın İkinci yarısında 1980’lere kadar, giyimde, kuşamda, Bey’ce yaşamda, davranışta  Ermenek’te bir semboldü. Yalnız Ermenek’te değil, Mut, Silifke, Anamur, Mersin, Karaman, Konya gibi kentlerde çoğu insan onu bilir, tanır ve saygı duyardı.  Ödün vermeyen bir giyim ve yaşam tarzı vardı. Kendisine saygısı olduğu kadar diğer insanları da sayar, severdi.

Efendiliği, yardımseverliği, misafirperverliği dostları ile ilişkileri harika idi. Biz onu 1960’lı yılların başında Ermenek Orta Okulunda öğrenci iken tanıdık, okul müdürümüz sonradan Genel Müdür Mustafa  Adnan Göksu, Coğrafya öğretmenimiz Ünal Öztaş  ile genellikle birlikte dolaşırlardı. Şimdi Askerlik Şubesi olan öğrenci yurdumuza sık sık gelirler ve öğrencilerin hâl ve hatırını sorup giderlerdi, bu ziyaret bir bakıma hem gezme hem de şöyle bir yurdu denetleme şeklinde olurdu.

Onunla sıkı dostluğum 1971 yılının aralığında kardeşimin Mustafa’nın bir trafik kazasında ölümüyle köyüm Büyükkarapınar’a gittiğimde, dönüşümde beni sıcak evinde misafir etmesi ile başladı. Bir adım sonrası , İstanbul’da o zaman var olan Ermenek Kültür ve Yardımlaşma Derneği  Yönetim Kurulu Başkanı idim. O zamanlar usuldendi dernekler gece yapar ve kentlerinin ya da köylerinin tanıtılması için etkinlik düzenlerlerdi. Biz de İstanbul Tepebaşı’ndaki Kazablanka Gazinosu’nda gece yapacaktık. O vakit İlhan Gür ağabeyimiz Ermenek Kültür Derneği’nin Ermenek Şubesi başkanı idi.  Kendisinin de iyi bir arkadaşı olan Halıcı Osman’a üzerinde “ Ermenek Ceviz Gecesi  Hatırası “ yazan bir halı dokutarak gecemize büyük  destek vermişti.  Rahmetli ile dostluğumuz böyle sosyal ve kültürel ilişkiler çerçevesine rahmetli oluncaya kadar sürdü. İş yeri komşuluğumuz ve aynı ilçede, semtte  oturma gibi yakınlıklarımız oldu.

Rahmetli ilhan Gür’e İstanbul’daki Ermenekliler “ İlhan Ağabey “ diye hitap ederdi.  Yanılmıyorsam 1970’li yılların ortalarında Ermenek’ten İstanbul’a geldi, gelmeden önce Ermenek’te eğitim öğretim alanında ve  sosyal etkinliklerde  çok güzel  işler yaptı. İstanbul’a geldiğinde Keskin Han’ın yöneticiliğini yaparken diğer yandan da hemşehrilerle sıcak ilişkilerine devam ettirdi. Keskin Han bir yandan İstanbul’daki hemşehrilerin bir irtibat merkezi olurken diğer yandan Ermenek’ten ve yurdun diğer yerlerinden gelen hemşehrilerin bir buluşma noktası olmuştu.

İlhan GÜR, şimdi rahmetli oldu, bir nesil onu giyimde kuşamda titiz örnek bir bey olarak tanırken, bir nesil de onun yardımsever bir kişi olarak tanır. Ama esas onun bu dünyadan ayrılırken arkadaşları ile birlikte kurmuş olduğu bir VAKIF var. ERÇEV! O, ERÇEV’in kuruluş aşamasında çok çalıştı çok dil döktü çok gayret sarfetti. Abartmıyorum onun gayretli ve ısrarlı çalışmaları olmasa idi belki de ERÇEV diye bir vakıf geçen yüzyıl için kurulmayacaktı. 23 Şubat 2013’teki KONTV konuşmamada yöremizdeki dernekleri ve vakfımızı anlatırken adından bahsettiğim, vurguladığım 3-4 isimden biridir kendisi.

Bildiğim kadarı ile birkaç aydır rahatsızdı zaman zaman telefonla konuşurduk, iyi bir zamanını bekleyip dostça derin bir sohbet yapma arzum gerçekleşemedi. Allah rahmet eylesin, ruhu şad olsun! Eşi Şefika Hanımefendi’ye oğlu Vefa Bey’ ve diğer yakınlarına başınız sağ olsun deriz.

11.04.2014

Hasan ŞİMŞEK